Brassavola nodosa

(Linneusz) Lindley 1831
Podrodzina: Epidendroideae
Plemię: Epidendreae
Podplemię: Laeliinae

 

Foto: © Todd Zimmerman

Brassavola nodosa

Występowanie:

Meksyk, Ameryka Środkowa, Kolumbia i Wenezuela. Gatunek ten rośnie w Meksyku, wzdłuĹź wybrzeĹźa Zatoki Meksykańskiej, na południe od Tampico, ale rośliny te znajduje się takĹźe na wybrzeĹźu Pacyfiku, w stanie Chiapas. Siedlisko rozciąga się w kierunku południowym poprzez Amerykę Środkową, wzdłuĹź wybrzeĹźy zarĂłwno Pacyfiku, jak i KaraibĂłw, dochodząc do północnej Wenezueli i Kolumbii. Stwierdzono takĹźe występowanie okazĂłw na wyspach Indii Zachodnich. Rośliny te znajdowane są w nisko połoĹźonych nadbrzeĹźnych regionach, poniĹźej 500m, jako rosnące na drzewach w nizinnych lasach tropikalnych i bagnach mangrowcĂłw lub na skałach i urwiskach blisko wybrzeĹźy. 

Klimat:

Zanotowane skrajne temperatury to 37oC i 12oC.
Średnia wilgotność 77-83% przez cały rok.
Opady od 8 mm w marcu do 345 mm we wrześniu.
Średnie temperatury (dzień/noc) od 25/18,9oC w styczniu do 30,6/23,3oC przez całe lato.

Uwagi róşne:

Brassavola nodosa jest gatunkiem z ciepłych siedlisk, ale moĹźe się zaadaptować do innych warunkĂłw uprawy. Wiele roślin jest hodowanych przy średnich temperaturach zimowych w zakresie 14-16oC. Jeden z hodowcĂłw podaje, Ĺźe roślina ta moĹźe być hodowana nawet w niĹźszych temperaturach, ale nie zakwitnie, jeśli w zimie temperatura będzie spadać poniĹźej 11oC. JeĹźeli hodujemy tę roślinę w warunkach chłodnych niezmiernie waĹźne jest utrzymanie suchego podłoĹźa.  Okres kwitnienia podawany przez hodowcĂłw to lato i jesień (od czerwca do listopada), ale kwitnienie zdarza się przez cały rok, a w wypadku duĹźych roślin moĹźe trwać w sposĂłb ciągły. 


Informacje o roślinie i kwiatach:

Wielkość i typ rośliny:

Epifit lub litofit tworzący kępy, mogący osiągać wysokość 38-46 cm, ale często niĹźszy.  Kłącze pomiędzy przyrostami jest zwykle krĂłtkie, a dobrze wykształcone rośliny inicjują kilka nowych przyrostĂłw.  Rezultatem jest łatwy rozrost i powstawanie duĹźych okazĂłw.

Pseudobulwy:

Zamiast pseudobulw rośliny wytwarzają krótkie, wysmukłe łodygi o długości do 15 cm, pokryte błonkowatymi, rurkowatymi osłonkami.

Liście:

Każdy przyrost wytwarza tylko jeden liść. Liście są bardzo zróżnicowane w wielkości i kształcie, w zakresie od 10-30 cm długości i 0,3-1,8 cm szerokości. Liście o barwie szaro-zielonej są wyprostowane, bardzo mięsiste, rowkowane na górnej powierzchni; mogą być płaskie, a kształcie litery V, a nawet cylindryczne.

Kwiatostan:

1 na każdy przyrost. Prosty kwiatostan ma ok. 20 cm i wyrasta z kąta liściowego, gdy nowy przyrost osiągnie dojrzałość.

Kwiaty:

1-6 w kaĹźdym kwiatostanie. Kwiaty są długotrwałe, intensywnie pachnące nocą, mają zwykle ok. 9 cm średnicy, ale mogą osiągać nawet 15 cm. Płatki okwiatu są wydłuĹźone, wysmukłe, nie rozkładają się zbyt szeroko i mogą mieć barwę od jasnej zieleni, jasnej żółci do prawie czystej bieli. DuĹźa warĹźka ma u podstawy kształt rurki, następnie otwiera się szeroko tworząc końcową powierzchnię w kształcie serca, ktĂłra moĹźe osiągać nawet 5 cm średnicy.  WarĹźka jest biała i często nakrapiana wewnątrz purpurowymi lub ciemnoczerwonymi plamkami.

Tłumaczenie: Grażyna Siemińska


-----------------  U P R A W A  ----------------

Temperatura:

Roślina ciepłolubna.

Średnia temperatura latem w dzień 31oC, w nocy 23-24oC, z dobową różnicą 7oC.

Światło:

25000-35000 luksów. Rośliny te są w stanie tolerować wyższe natężenie światła, jeśli będą stopniowo do niego przyzwyczajane. Gdy natężenie światła jest wyższe, należy zapewnić wysoką wilgotność i znaczny ruch powietrza. Aby uniknąć oparzeń, należy również dbać o to, by woda nie pozostawała na liściach w okresie najsilniejszego nasłonecznienia.

Podlewanie:

Obfite w okresie wzrostu. W naturalnych siedliskach większość obszarów przechodzi okres suszy zimowej trwającej od 1 do 6 miesięcy. Hodowcy uważają, że uprawiane rośliny powinny przejść co najmniej dwutygodniowy okres suszy, tak aby przyrosty dojrzały i aby pobudzić kwitnienie. W okresie silnego wzrostu podłoże uprawianych roślin powinno być wilgotne. Podlewanie co 2-3 dni w czasie najgorętszego i najjaśniejszego okresu roku odpowiada warunkom większości naturalnych siedlisk.

NawoĹźenie:

W okresie silnego wzrostu rośliny naleĹźy nawozić co tydzień 1/4-1/2 zalecanej dawki nawozu dla storczykĂłw. Wielu hodowcĂłw stosuje jesienią nawĂłz o niskiej zawartości azotu a duĹźej zawartości fosforu. Polepsza to kwitnienie w następnym sezonie i wzmacnia nowe przyrosty przed zimą.  Co kilka tygodni powinno się przepłukiwać podłoĹźe (podlewając „na wylot") celem uniknięcia tworzenia się osadĂłw mineralnych, zwłaszcza gdy stosowano duĹźe dawki nawozĂłw.  Najpierw naleĹźy normalnie podlać rośliny, aby rozpuścić nagromadzone sole. Po około godzinie podłoĹźe naleĹźy przepłukać wodą w ilości rĂłwnej dwukrotnej objętości pojemnika.  Przepłukiwanie w okresie całego roku jest waĹźne zwłaszcza tam, gdzie woda jest silnie zmineralizowana. 

Podłoże:

Większość hodowcĂłw stosuje obecnie plastikowe doniczki.  Wysokie wymagania odnośnie podlewania w okresie wzrostu nakazują uĹźycie bardzo luĹşnego, dobrze przepuszczalnego podłoĹźa, np. kory sosnowej, kawałkĂłw korka lub włókien paproci drzewiastej, o średniej lub duĹźej gradacji.  NaleĹźy uĹźywać małych doniczek, tak aby tylko zmieściły się korzenie i miały miejsce na ok. dwuletni przyrost.  Przesadzanie naleĹźy wykonywać, gdy zaczynają wyrastać nowe korzenie lub natychmiast po przekwitnięciu.  Rośliny mogą być mocowane do płatĂłw korka lub płatĂłw włókna paproci drzewiastej, o ile moĹźemy im zapewnić wysoką wilgotność powietrza i podlewanie przynajmniej raz dziennie w czasie lata.

Wilgotność powietrza:

Około 80% przez cały rok.

Okres spoczynku:

Średnia temperatura zimą wynosi w dzień 25-26oC, w nocy 17oC, róşnica dobowa 6oC. Podczas gdy opady deszczu w okresie 4-5 miesięcznego okresu zimy w Veracruz są niewielkie, susza moĹźe tam trwać nawet 6 miesięcy, natomiast na innych obszarach moĹźe trwać zaledwie 1 miesiąc.  Wysoka wilgotność i nocne ochłodzenia mogą powodować występowanie duĹźej ilości rosy, dostarczając tym samym roślinom nieco wody.  Dlatego w tym okresie podlewanie roślin powinno być zredukowane, ale nie naleĹźy doprowadzać do całkowitego zasuszenia.  W większości przypadkĂłw takie warunki moĹźe zapewnić poranne zamgławianie połączone z bardzo lekkim podlewaniem co 2-3 tygodnie, zwłaszcza gdy spodziewana jest słoneczna pogoda.  Bardzo waĹźne jest, aby zredukować podlewanie, nawet poniĹźej zalecanego, jeśli rośliny hodowane są w zimie w temperaturach niĹźszych niĹź podane powyĹźej. W takim okresie naleĹźy zredukować lub całkowicie zaprzestać nawoĹźenia.  Światło powinno być utrzymywane na moĹźliwie wysokim poziomie, byle tylko nie doprowadzić do oparzeń liści.